Blog miłośników kawy
RSS
02 lis

Kawa w poezji polskiej. Wacław Potocki, „Wojna chocimska”, 1670, fragment

Autor: Kawomaniak kategoria: Kawa w literaturze 0 komentarzy

Kawa w poezji polskiejNa przestrzeni dziejów wątek kawy przewijał się wielokrotnie. W swojej twórczości poruszali go między innymi tacy wielcy poeci jak Wacław Potocki, Andrzej Morsztyn czy Adam Mickiewicz. Pragniemy przybliżyć Wam tą twórczość. Co jakiś czas będziemy prezentować dzieła polskich poetów w których kawa odegrała swoją ważną rolę. Dzisiaj cz. 2. Wacław Potocki, „Wojna chocimska”, 1670, fragment

„Wojna chocimska”, 1670, fragment

Gdzie faryna1) i szorbet2) i kaffa, co spumy3)
trawi w człeku, i we pstrych farfurach4) perfumy.
Tak się Osman opatrzył prowijantem sporem,
Bojąc się, żeby Polska pospołu go z dworem
Głodem nie umorzyła. Czyli słyszał, że tu
Ryż się nie rodzi, nie masz kaffy i szorbetu?
Chleb a piwo – to żywioł; tłuste mięso z chrzanem,
Gdy zdrowie jest, bez pieprzu, bez cymentu panem.
Jakoż, byśmy się chcieli rozgarnąć w tej mierze,
A na wieki z tym wszytkim uczynić przymierze,
Czego nam niebo i ta ziemia, co nas rodzi,
Nie dała, dłużej byśmy i starzy, i młodzi
Żyli i każdy by z nas trzech Węgrów przesiedział
Na świecie. Mądryż niebo uczyniło przedział,
To wszytko dawszy, czego potrzebował który
Naród, wedle kompleksji i swojej natury.
Nikt do nas, my na wszytkie posyłamy światy
Po trunki, po korzenia, szkiełka i bławaty;
W tym kmiotków naszych poty, w tym ich toną prace:
Kuchnie żółcić, a winem oblewać pałace!
Nie znanoż dawno pieprzu, kanaru, cymentu –
Apetyt był każdemu miasto kondymentu.

Autor: Wacław Potocki

1) faryna – cukier puder
2) szorbet (sorbet) – wschodni napój z osłodzonego soku owocowego z dodatkiem kwiatu pomarańczy, migdałów lub innych składników aromatycznych, podawany z lodem
3) spumy – złość
4) farfury – naczynia fajansowe

Autor: Filip Wydziałkiewicz

Brak komentarzy

Napisz swój komentarz

Wypełnij proszę poniższy formularz.
Imię
E-mail
Strona www
Twój komentarz